Let’s start

Grę o samochodzącym Kitku wymyśliłem grając w inną grę pt. Idle Slayer, którą pykam od czasu do czasu (czasami łatwo się nudzi i wtedy czekam na aktualizacje). Bardzo zainspirowało mnie to, że gra w pewnym sensie działa sama z siebie i jednocześnie sterowanie jest bajecznie proste – jeden tap by wszystko robić! Dodatkowo w grze jest jeszcze automatyczne poruszanie się i system idle, który nabija ci wszystko podczas gdy gra jest wyłączona.

Podobne zatem założenia miała moja gra:

1. Sterowanie ma być proste – zero kombinacji, ma być tak że nawet sama myszka wystarczy
2. Gra po spełnieniu warunków sama z siebie nabijała punkty, ale musi być włączona
3. Kotuś sam chodzi, a my mu pomagamy tylko nim skacząc i kupując bonus.

Mając to wszystko na sercu mogłem zacząć tworzyć grę

Początek haróweczki

Nie bez powodu napisałem „haróweczki”. Głownie chodzi o to, że to też był projekt na 2 tygodnie tworzenia tak jak Meow Meow Jump, ale jednak było trochę z tym roboty.

Wybór silnika padł na jedyny, który w tamtym czasie umiałem: RPG Maker MV, który na każdym kroku udowadniał mi, że nie nadaje się on na tworzenie tego typu gier. Mimo tego i tak uparcie dążyłem do celu i edytowałem główne skrypty silnika, jak i dopisywałem własne pluginy (brzmi może to nietypowo, ale to tak samo jak po prostu pisać skrypty na np. Unity czy Godot, tylko część skryptów już dał silnik). Także musiałem wymyślić grawitację i skakanie przy ruchu od kratki do kratki (pixel movement by tylko nakomplikował, chociaż w wielu silnikach to domyślna opcja i w nich jest tak łatwiej). Własnym pluginem podmieniłem domyślny skrypt na menu główne i sklep. W zasadzie to sklepik też jest sterowany moim skryptem chociaż też wiele nie musiałem z tym zrobić, bo gotowe mechanizmy trochę mi pomogły.

Część grafiki to wyedytowane gotowce, część zrobiłem samodzielnie jak to piękne logo gry i animację skoku, no ale nie tylko 😉 Muzykę znalazłem na internecie – pisało że można użyć niekomercyjnie no to użyłem w ten sposób 😀 Starałem się utrzymać taki bitowy klimacik.

Co poszło źle?

W sumie to gra jest w pełni działająca i można sobie w nią popykać. Problemy na które możesz się natknąć to:

• słabo czytelny font (ale tutorial polecam przeczytać, bo tam jest wszystko wyjaśnione co trzeba robić i jak przejść grę)
• słabo dobrałem równowagę w grze. Czasami jest za łatwo i czasami za trudno. Są elementy przez które możesz nawet stracić wszystkie kupione ulepszenia, więc uważaj 😀
• grafika też jest słabo dobrana – ogólnie elementy graficzne nie pasują do siebie, kogoś może to kłuć w oczy

Co poszło dobrze?

Ogólnie to jest pierwsza moja gra, która jakkolwiek się dobrze przyjęła. Może z racji, że faktycznie łatwo w nią zagrać, a trudno ją przejść. Gra ma tylko trzy poziomy, a i tak to może pójść na kilka godzin grania, aby ją w całości przejść. Mój osobisty rekord to 30 minut 😀 – ale powiem że to nie było clean gamming, więc jeśli znajdzie się masochosta speedrunner, który będzie chciał przejść grę szybciej to zapraszam 😉

Mam kilka opinii o tym, że pierwszy poziom jest najłatwiejszy i to ogólnie mnie cieszy, bo to taki miał być tutorial po tutorialku 😉 a drugi poziom nie za łatwy i nie za trudny. Trzeci natomiast to cała reszta czasu grania xD – jakieś 80-90% rozgrywki (tak trudne to zrobiłem).

Na podstawie opinii i mojej subiektywności i na szybko i w skrócie to co poszło dobrze:

• łatwe sterowanie
• przyjemna rozgrywka (do czasu)
• sens kupowania bonusów
• zbieranie ku zarabianiu
• podtrzymywanie uwagi gracza generując coraz to kolejne pułapki na mapie
• dodatkowe nagrody za przejście poziomów
• przyjemny retro klimacik
• gra jest prosta
• mocno subiektywne: tutorial najlepszy 😀
• koty
• ponoć wciąga prostotą

Ending

Może zbyt wiele o tej grze nie opowiedziałem, ale też nie ma co dużo gadać gdy coś nie ma fabuły 😉 Tej gry nie zamierzam aktualizować, bo po prostu wiem, że najlepiej byłoby ją zrobić od nowa na innym silniku. Z moją dzisiejszą wiedzą spodziewam się, że w Godot bym tą grę ogarnął 30 razy lepiej – byłaby bardziej płynna i może ciekawsza, chociaż ciekawa jest i teraz.

Prosiłbym też mojego dzieła nie brać na poważnie – to była tylko próba zrobienia gierki platformowej w silniku służącym do robienia gier RPG w starym stylu. Jednak jestem zadowolony bardzo z FloppyCat, bo jednak miałem sporo frajdy przy jego tworzeniu.

Więc to by było na dzisiaj tyle. Trzymajcie się cieplusio i milusio.

Do potem! 🙂

Meow moi mili czytelnicy. Pierwszy post przyjął się z miłym odbiorem co jest tylko miodkiem na mój organ do pompowania cieczy, dzięki której występuje w moim ciele skuteczna wymiana gazów 🦆(mówię o sercu ❤️)

Dzisaj pragnę przedstawić wam szerzej moją grę Meow Meow Jump, która otworzy się wam po kliknięciu w nazwę.

Krótka historia

Kiedy tworzyłem moją wcześniejszą grę na silniku RPG Maker MV pt. Floppy Cat to zacząłem napotykać na przeróżne trudności spowodowane tym, że chciałem zrobić coś na co tym silniku, który domyślnie nie pozwalał na np. grawitację, więc większość kodu silnika musiałem edytować, co wiązało się z tym, że mogło się też coś zepsuć i też musiałem pilnować pewnych zależności, co przeważnie nie jest przyjemne. Uznałem zatem, że nie ma sensu robić coś na wzór platformówki na tamtym silniku.

Tak oto moje oczy zwrócili się ku Godot Engine i postanowiłem zrobić na nim bardzo prostą grę, dzięki której nauczę się tego silnika. Oczywiście zacząłem od porad kilku znajomych, a potem zacząłem oglądać przeróżne poradniki. Widząc co mniej więcej mogę zrobić zacząłem sobie układać pomysł na samą grę.

Główne założenia stworzenia gry

Jak wcześniej wspomniałem głównie chodziło o naukę. Ja się uczę w dosyć specyficzny sposób, bo raz że szukam na to czas to dwa rezerwuje sobie tren czas na naukę (i wtedy jestem jednym z tych co zawsze są zajęci 😅 ) z czego wynikało drugie założenie: zrobienie gry w ograniczonym czasie, a dokładnie to w 2 tygodnie.

Ogólnie mam problem z tworzeniem większych projektów, ale udało mi się ustalić ten maksymalny limit, po którym już mi się nie chce robić. Kiedyś ten limit będę się starał zwiększyć, ale obecnie nic ku temu nie zrobiłem 😔

Trzecim założeniem było tu, że gra, pomimo potencjału, nie mogła być skomplikowana, nie mogła implementować złożonych mechanik. Wszystko miało być proste, tak proste żeby nawet było widać, że to ta jedna z pierwszych gier. To założenie było trochę przytłaczające, bo bardzo i to bardzo kusiło mnie aby zrobić mega super mechanizmy, ale z drugiej strony wiedziałem, że jak tylko wyjdę poza podstawy to moja nauka gorzej się powodzie, a i też mógłbym zrezygnować z dokończenia gry. Wiec aby nie ryzykować i mieć pewność, że grę ukończę tworzyć to musiałem się ograniczyć.

Miałem jeszcze jedno założenie i to dosyć ciekawe, a jednocześnie łatwe do wykonania: moim wielkim pragnieniem było to, aby skaczący kotek włączył się każdemu niezależnie od systemu. Oczywiście żeby nie rzucać słowem, że gra jest multiplatformowa. Na androidzie jest w nią jednak trudno zagrać. Bardziej chodziło mi o pogranie na systemach Apple, Windows i Linux; zatem grę zrobiłem na przeglądarkę 😄

O grze oprócz historii

Łącząc to wszystko co napisałem wcześniej oraz troszeczkę dopisując: Meow Meow Jump to gra platformowa, w której wcielamy się w białego kitka. Fabularnie gra wygląda jak książka napisana przez bobasa (nie ma takiego czegoś), a cel gry to tylko przechodzenie poziomów.

Czy mogłem zrobić coś jednak lepszego? No według założeń to nie 😄, ale i tak jak na 2 tygodnie nauki plus pracy łącznie to sam efekt jest. Tego wszystkiego bym nie zrobił na poprzednim silniki tak szybko i tak łatwo, wiec jestem zadowolony z wyników.

Słowa końcowe

Tak oto poznaliście lepiej moją jedną z kilku gier. Sam przyznaje, że nie jest arcydziełem, a tylko bardziej ciekawostką, takim pokazem sił tego co można zrobić w 2 tygodnie bez znajomości nowego silnika. Bardziej ambitne rzeczy wymagają więcej czasu, a ten jak widać poświęcę bardziej nowym wpisom 😉

O czym będzie następny wpis? W tej chwili nie wiem, ale pozbieram tematy jak kwiaty na łące i zrobię notatki niczym szalony naukowiec 😀

Do miłego następnego. Meow 🐱 a grę znajdziecie tutaj: Meow Meow Jump 😉