Nie tak dawno miała miejsce premiera gry Puzzle Game na platformie Steam. Jej autor zgłosił się do moderacji discordowego serwera PL Tutorsa z prośbą o promocję swojego dzieła, więc kimże byśmy byli, gdybyśmy odmówili pomocy?

Stąd, z tej też okazji na ww. serwerze odbył się giveaway, w którym można było wygrać jeden z pięciu kluczy do tytułowej gry! Wszystkim zwycięzcom gratulujemy 😀

Tyle słowem wstępu i poznajmy nareszcie bohaterów artykułu: autora i grę 😃

👤O autorze

Opowiedz nam coś o sobie

Nazywam się Patryk Kamionka, mam 18 lat. Obecnie jestem w ostatniej klasie technikum na kierunku: informatyk. Od 3 lat hobbystycznie tworze modele 3D.

Kiedy pojawiło się zainteresowanie GameDev?

Prawdopodobnie było to mniej więcej w 2012 r. Małoletni ja zawsze chciał stworzyć własnego moda do Minecrafta. Później przerodziło się to w chęć zrobienia własnej gry.

Niestety w tym wieku było to zadanie ekstremalnie trudne. W tamtym czasie się poddałem. 3 lata temu zainteresowałem się grafiką 3D. Pierwszymi tutorialami były te od “TutorsaPL”. Mniej więcej miesiąc później od tego momentu postanowiłem, że chce się rozwijać w kierunku tworzenia gier na pozycji grafika 3D. Wtedy też pojawiły się pierwsze zabawy z Unity

Ile i jakie produkcje już stworzyłeś?

Puzzle Game to pierwsza gra, która trafia do szerszej publiczności. Ale mam kilka, które jako tako działają. Mam za sobą 3 game jamy. Szczęśliwie, na każdym z nich udało się coś wykombinować. Link: https://globalgamejam.org/users/pro-g. Opiszę krótko każdą z nich:

CYBERFIND SIMULATOR

Nie jestem z niej zadowolony, ale to był mój pierwszy game jam. W grze dostajemy zlecenie na znalezienie konkretnego przedmiotu w magazynie. Czas jest ograniczony.

Don’t STOP

Gierka która nie osiągnęła swojego pełnego potencjału, ale mimo wszystko przyjemnie się gra. Gra polega na realizowaniu kulinarnych zamówień poprzez podchodzenie do wyznaczonych punktów. Haczyk polega na tym, że musimy sterować dwoma postaciami jednocześnie. Zadanie postaci A nie może być wykonane przez postać B.

With The Help Of Ancestors

Moja ulubiona ze wszystkich game jamowych. Gra polega na pozbywaniu się niechcianych korzeni i dbaniu o roślinki. Ze strony deweloperskiej gra jest o tyle ciekawa, że mimo iż miałem zamiar być zespołowym grafikiem to byłem zespołowym programistą i grafikiem ¯_(ツ)_/¯ zabrakło programistów i trzeba było
sobie poradzić.

Mam jeszcze 2 ukończone gierki, ale nie widziały one publiczności.

Cube_vs_Spheres

Moja pierwsza ukończona gra. (Swoją drogą na moim kanale YT są filmy z game jamowych gierek).

Nieupubliczniona gra

Druga nie była nigdzie publikowana. Była to prosta gierka. Ekran był podzielony na dwie części. Po prawej stronie pojawiał się kolor. Gracz miał 3 kontrolki: R, G, B. Klikając je w odpowiedni sposób, mógł wytworzyć jeden z 7 kolorów. Celem było aby stworzyć kolor wyświetlany po prawej stronie ekranu. Tworzony kolor był wyświetlany po lewej stronie. Gracz dostawał punkty za szybkość dopasowywania kolorów.

Brałem udział w kilku innych projektach zespołowych, ale żaden z nich nie został ukończony.

Czym na co dzień się zajmujesz? Jaki jest twój zawód?

Jak wspomniałem przy pierwszym pytaniu, ciągle szkoła, 5 klasa technikum informatycznego. Egzaminy zawodowe zdane. 🙂 Po szkole jestem grafikiem 3D na zlecenie (obecnie jest STOP ponieważ jestem w klasie maturalnej, trochę czasu brakuje., Kiedy nie mam zleceń to tworzę prace dla siebie (Artstation) lub kreuję jakąś grę (tak już mam plan na puzzle game 2).

Ogólnie to zajmuję się grafiką 3D, ale potrafię też programować. Web development również nie jest mi obcy, ale to akurat na niższym poziomie.

🧩 O Puzzle Game

Opowiedz nam coś o swoim dziele

Jest to krótka gra logiczna z 10 poziomami i drobną fabułą. Została stworzona mniej więcej w miesiąc (w trakcie wakacji miałem dużo czasu). Zrobiona na Unreal Engine 5.2. Stworzyłem ją solo: programowanie i grafika -> wszystko moje, ręcznie robione. Tylko dźwięki outsourcowałem z zapsplat.com (Darmowe dźwięki). Lektor to mój głos, również robiony samodzielnie, ale przyznam, że nie wyszedł zbyt dobrze.

Dla kogo jest gra?

Myślę, że każdy w wieku 12+ kto lubi gry logiczne/zagadkowe będzie zadowolony z rozgrywki. Gra była inspirowana produkcjami typu “The Room”, także jeśli komuś się to podobało, to moja gra również powinna się spodobać.

Czy gra jest trudna? Ile czasu potrzeba na jej przejście?

Część zagadek jest prosta, a część zagadek jest taka, że trzeba posiedzieć i się zastanowić. Gra jest na około 40-60 min.

Co było najtrudniejsze podczas tworzenia gry?

Będąc szczerym, nie miałem zbyt dużo problemów. Na pewno programowanie w Unreal Engine 5 było nowością. No i sam fakt, że wszystko robiłem całkowicie samemu. Trzeba było
utrzymać pewien poziom samomotywacji. Ogólnie to zdradzę, że gra początkowo miała być tylko projektem do nauczenia się Unreala, ale tak dobrze pochłaniałem wiedzę na jego temat, że przerodziło się w moją pierwsza grę na Steam. Wiedza zdobyta podczas tworzenia tego projektu zostanie wykorzystana, do stworzenia kolejnej części, tym razem chcę żeby dało się normalnie chodzić po mapie. (The room, ale pełna swoboda).

Czy chciałbyś coś podpowiedzieć swoim graczom?

Szczerze, myślę, że gra jest wystarczająco prosta + ma wbudowany system podpowiedzi.
Mogę co najwyżej powiedzieć, że z beta testów wynika, że gracze często za bardzo kombinują. Wiele zagadek jest prostszych niż się wydają.

Czy chciałbyś coś jeszcze dodać?

Gra nie jest idealna, szczególnie jeśli mowa o lektorze, ale tak to już jest, kiedy jest się solo devem. Podróż samotnego developera będzie raczej wyboista, często trzeba iść na kompromisy. Chciałbym zachęcić wszystkich mających ambicję bycia game deweloperami, do próbowania mimo przeszkód i nie bania się i pójścia na takie kompromisy, niestety ale jest to wymóg do ukończenia gry w rozsądnym czasie. Satysfakcja po ukończeniu takiego projektu jest nie do opisania.

✅ Zakończenie

Grę Puzzle Game znajdziecie na platformie Steam i możecie ją ograć na PC jak i, niespodzianka, na Steam Deck co z pewnością pozwoli cieszyć się dziełem w całym domostwie jak i poza nim 😉. Dzieło dostępne jest za przyzwoitą cenę 3$ co z całą pewnością jest na każdą kieszeń, a jednocześnie wspomoże młodego i ambitnego twórcę gier 😁

Również gorąco polecam śledzić prace graficzne Patryka na Artstation, na którym możecie zobaczyć jego piękne portfolio 😉

Wikite jest młodym i jak widać utalentowanym twórcą gier. Na swoim profilu na itch.io udostępnił nieodpłatnie swoje gry, które w większości da się zagrać przez przeglądarkę internetową. Natomiast na swoim TikToku, na swój niecodzienny sposób, dzieli się postępami w gamedev’owej nauce. Swoją produkcją Ice-Fall na TutJamie dostał najwyższe noty od jury i zdobył serca publiczności, a moim zdaniem to nie lada wyczyn! 😄

Wikite opowiedz coś o sobie. Czym się zajmujesz? Co Cię interesuje?

Mam 13 lat, bardzo lubię tworzyć gry, jak i w nie grać. Poza gamedevem interesuję się też kalisteniką

Skąd pomysł na tę grę? Czy była inspirowana jakimś innym tytułem lub doświadczeniem?

Kiedy 13 grudnia na lekcji EDB zobaczyłem jaki jest temat, to myślałem o tym jaką zrobić grę przez cały dzień. Później po rysowaniu losowych rzeczy, podsunął mi się właśnie ten pomysł, żeby zrobić Ice-Fall.

Ile czasu zajęło stworzenie gry i jak duży był zespół, który pracował nad nią?

Moją grę tworzyłem praktycznie od początku Game Jama do samego końca. Tworzyłem ją sam, tylko miałem paru testerów.

Co sprawiło, że ta gra została wybrana jako zwycięzca gamejamu? Czy było coś w szczególności, co zwróciło uwagę jurorów?

Z tego co widziałem na live u PL Tutorsa to to, że była wciągająca i miała przyjemną grafikę

Czy masz jakieś plany dotyczące rozwoju swojej gry po gamejamie?

Raczej nie będę już rozwijał gry, chociaż jest szansa, że zrobię wersję na telefon, bo bardzo dużo osób o to prosi.

Czy masz jakieś rady dla innych twórców gier, którzy chcieliby brać udział w podobnych wydarzeniach?

To był mój pierwszy gamejam w życiu, więc za bardzo się nie znam, ale moją radą jest to, żeby nie myśleć nad grą zbyt dużo, bo w końcu wszystko się będzie nam mylić i nic z tego nie wyjdzie.

Czy masz jakieś plany na przyszłość dotyczące tworzenia gier? Czy będziesz brać udział w kolejnych gamejamach?

W planach mam jeszcze bardzo dużo nowych gier do stworzenia, a w kolejnych gamejamach na pewno będę uczestniczył.

Czy masz jakieś ulubione gry lub gatunki gier, które lubisz grać lub które są dla ciebie inspiracją podczas tworzenia własnych gier?

Moje ulubione gatunki gier, które są dla mnie inspiracją, to głównie Multiplayer i różne gry ekonomiczne

Czy masz jakieś ulubione narzędzia lub technologie, które wykorzystujesz podczas tworzenia gier?

Do tworzenia gier, najczęściej używam: Blendera, Gimpa, Audiacity i oczywiście Unity, a kod piszę w Visual Studio Code

Czy masz jakieś rady dla młodych twórców gier, którzy chcieliby rozpocząć swoją przygodę z tworzeniem gier?

Jeśli ktoś chce zacząć swoją przygodę z gamedevem, to według mnie najlepiej jest robić sobie różne projekty z poradników. Najlepiej jakby każdy projekt był inny, żeby nauczyć się jak najwięcej nowych rzeczy. Ja właśnie tak zaczynałem z tworzeniem gier

Gdybyś mógł przenieść swoją grę do jakiegoś innego świata (np. fantasy, science fiction, itp.), to do jakiego świata chciałbyś ją przenieść i dlaczego? Co byś dodał lub zmienił, aby dostosować grę do tego nowego świata?

Najchętniej przeniósłbym Ice-Fall do świata kreskówek. Wtedy, oprócz mikołajów mogłyby spadać różne ikoniczne postacie, takie jak np. Rick z „Rick and Morty”, lub Myszka Miki. Prezenty też by się zmieniały zależnie od spadających postaci. Myślę, że byłoby to bardzo ciekawe

Czy jest coś co chciałbyś dodać?

Tak, jedyne co mogę dodać to że za 3-4 tygodnie na moim itch.io będzie nowa gra multiplayer 😃

Na zakończenie

Dziękuję Wikite za wzięcie udziału w wywiadzie i na odpowiedzenie na pytania. Ja jako doświadczony programista, któremu coraz bliżej do 30 lat, widzę jaki masz wieli potencjał i jak już dużo potrafisz w tak młodym wieku i myślę, że może być tylko lepiej 😀 Na TutJamie byłeś bardzo mocnym konkurentem i to też niewątpliwie pokazuje ile jeszcze będziesz mieć do zaoferowania światu 😃

Jakiego rodzaju gier spodziewasz się oceniać?

A oto odpowiedzi:

Platformówki, Jednoosobowe

Myślę, że będzie podobnie, jak we wcześniejszych TutJamach. Różny poziom jeśli chodzi o grafikę, efekty dźwiękowe i samą rozgrywkę. Jedno jest pewne – będą kolce! 🤣

Uważam iż będą to gry wyśmienicie zrobione, które będą dawać pełno frajdy i radości. Liczę też oczywiście na kolce 🙂

Poprzednie Tutjamy pokazały, że uczestnicy są bardzo kreatywni w interpretacji tematu. Pod tym względem można się spodziewać wszystkiego, chociaż liczę, że będzie dużo kolców 😉 Jeżeli chodzi o samo wykonanie to zapewne zobaczymy zarówno gry 2D oraz 3D. Zakładam, że będą to w większości gry platformowe, chociaż może znajdzie się też coś z widokiem z pierwszej osoby.

Przyjemnych, pomysłowych, niedopracowanych

Jak dla mnie większość z jury chce po prostu kolców 😆

Jakiego rodzaju gry uwielbiasz grać? Jakie to gatunki? Co sprawa, że tak je lubisz?

Tak wiem, że to wiele pytań, ale zgrupowałem je, głównie z tego powodu, że tyczą się tego. Dzięki temu odpowiedzi są bardziej szczegółowe 😉. Poznajmy odpowiedzi:

Pierwszoosobowa, o budowaniu. Trzeba mocno myśleć przy budowie, a potem rozbudowie

Lubię różne gry – Strategie takie, jak 0A.D., czy AoE. Oczywiście Minecraft i gry sandboxowe, w których mogę niszczyć! 😉. Uwielbiam klimaty horroru i postapo, co niektórzy już pewnie zdążyli zauważyć. A prócz tego uwielbiam gry rytmiczne, a w osu! potrafię zagrać nawet kilka tysięcy razy w ciągu miesiąca i mam w tej grze na chwilę obecną spędzony czas: 9 dni 15 godzin i 48 minut (który nalicza się tylko, gdy klikam)

Różne, byle fajne

Dosłownie niemal wszystkie. Ja ogólnie uwielbiam gry i mam ich sporą kolekcję, ale jeśli już mam coś wybrać to są to strategie, hack&slashe, rpg drużynowe, rpg akcji oraz wszelkie sandbox’y, gdzie można tworzyć i budować co się chce. Do tego city buildery, zarządzanie koloniami, także strzelanki, różne symulac…. Może skończmy na tym, że dosłownie niemal wszystkie

Bardzo lubię gry strategiczne, ekonomiczne, twardo stąpające po ziemi bez przesadnego fantasy. Gry typu Frostpunk, Rimworld, Football Manager, czy Battlebrothers. Lubię je z tego powodu, że potrafią bardzo mocno zaangażować i wciągnąć na wiele godzin plus nie są ograniczone fabułą ani jednym głównym celem jaki narzuca nam gra – wygrana następuje gdy ty tak stwierdzisz, a nie sama gra powie, że już ją przeszedłeś. Ta otwarta struktura sprawia, że można podchodzić do tych gier wielokrotnie i za każdym razem odkryjesz coś nowego.

Niesamowita mieszanka, ale myślę że temu uczestnikom będzie dużo łatwiej trafić w cokolwiek, a i może kogoś powyższe odpowiedzi uspokoją? 😉

Które aspekty gier i dlaczego są dla Ciebie najważniejsze?

Budowanie, dużo budowania i myślenia co budować

W grach prócz niszczenia wszystkiego na swojej drodze cenie sobie to jak gra potrafi wciągnąć. Fabuła, ścieżka dźwiękowa i klimat, to chyba najważniejsze rzeczy i na nie też zawsze zwracam uwagę. grafika też jest ważna, ale gdy gra wybija się właśnie grafiką, to potrafię stać w jednym miejscu myśląc sobie „podoba mi się ten głaz, to na prawdę fajny głaz” – takie zboczenie grafików 😉

Lubię gry z emocjonującą fabułą, ładną grafiką i dobrą muzyką. Takie gry często mnie wciągają, bo można nieźle wczuć się w świat gry i postacie którymi gramy. Również ciężej jest się rozstać z taką grą, no ale cóż.

To bardzo zależy od konkretnego gatunku, ale bardzo cenię sobie możliwości rozwiązywania problemów na wiele sposobów, dbanie o drobne, nawet gameplay’owo nieistotne, szczegóły, które pozwalają bardziej zagłębić się w świat gry. Lubię gdy nie ma sztucznych ograniczeń i można realizować swoje szalone pomysły.

Pomysł – zdecydowanie pomysł. Sama jakość wykonania oczywiście też jest istotna ale nic nie przebije „pomysłowego pomysłu” który wyróżnia się spośród pozostałych gier. To sprawia, że od razu dostrzegasz taką grę i jesteś zaintrygowany tym co ona może oferować bo nie jesteś pewien czego się spodziewać.

Bardzo ciekawa różnorodność, a jeśli jesteś uczestnikiem to daj znać w co trafiłeś! 😉

Jak się spodziewasz: ile frajdy sprawi ci ocenianie gier? Dlaczego tak uważasz?

Kolejny złożony punkt, ale trzeba jednak wiedzieć, że poza obowiązkiem też liczy się zabawa, którą uzyska się z grania 😁 Jurorzy też co nie co o tym wiedzą:

Jeśli gra będzie zachęcać do włączenia to da dużo frajdy

Na pewno będzie fajnie móc ocenić gry stworzone przez taką społeczność. Uważam tak, bo na pewno będzie fajnie móc ocenić gry stworzone przez taką społeczność. A tak na poważnie, to będę na prawdę ucieszony, gdy zagram w coś, co się wybija świetnym pomysłem (tak zrobił np. Superhot, który też jest grą GameJamową)

Myślę że będzie mega dużo frajdy

Pierwszy raz będę oceniał oficjalnie gry, więc będę mógł się wreszcie wyżyć… to znaczy pokazać twórcom, co zrobili dobrze, a co jest do poprawy. Dla mnie taki wkład edukacyjny jest bardzo istotny. Dodatkowo jak będą kolce, to sama świadomość, że Tutors się wkurza będzie zabawą samą w sobie.

Dużo

Uważam tak, ponieważ w poprzednich edycjach jamu bawiłem się bardzo dobrze, więc myślę, że tym razem będzie podobnie 🙂

Zatem każdy jest pozytywnie nastawiony, co jest mega dobre. Myślę, że jak gry na prawdę ucieszą głosujących to tylko to wpłynie dobrze na ocenę 😄

Jeśli trafi się bardzo trudna do przejścia gra, to jak to wpłynie na ocenianie?

Zobaczmy czy to się popłaca:

Nie powinno to wpłynąć na efekt końcowy (kolce mogą być)

Jeśli gra będzie nie do przejścia, to pewnie jej nie przejdę. Wiadomo, że takie podejście do tworzenia może negatywnie odbić się na punktacji

Jak będą kolce to git, jak nie to marnie to widzę.

Są dwie opcje: albo gra ma wysoki i przemyślany stopień trudności, która wymaga nauczenia się i dobrego wykorzystania jej mechanik to jest to olbrzymi plus albo ta gra ma nawalone wszędzie kolce i głupie utrudniacze, a największa trudność wynika z tego, że błąd powoduje ponowne przejście gry albo jej sporej części, to takiej grze świetlanej przyszłości nie wróżę.

Zależy jakiego rodzaju będzie to trudność. Jeżeli trudność będzie polegała na przyjemnym rozkminianiu i bazowaniu na wcześniej wytłumaczonych mechanikach to jestem jak najbardziej na tak i z chęcią będę ogrywał tak długo aż uda mi się przejść. Jednak jeżeli to będzie trudne z tego powodu że gra jest po prostu słabo przemyślana lub zbalansowana to przyznam, że mogę odpaść zanim dotrę do końca.

Rozumiem to tak, że gra może być trudna, ale nie powinno się przesadzać. Może warto, aby dać jakiemuś koledze do ogrania swoją grę, aby móc lepiej dopasować bilans? Hmm? 😉

Jakie rady chcesz dać uczestnikom TutJamu?

To jest pytanie, które tak w zasadzie nie powinno się tu znaleźć, ale.. dobrze wiemy, że to nie jest konkurs na światową skalę, a bardziej event, dzięki któremu można się sporo nauczyć jak i otworzyć przed sobą nowe perspektywy. Oto rady od jury płynące prosto z ich serc:

Zróbcie grę, starajcie się zrobić ją jak najlepiej umiecie

Nie śpiesz się, tylko rób wszystko #naspokojnie. Z doświadczenia wiem, że gdy chce się zacząć tworzyć od razu po podaniu tematu i bez przemyślenia wszystkiego, to mogą wyniknąć z tego problemy. Jeśli pracujesz w większej grupie ciężko będzie dojść do jednogłośnie dobrego pomysłu – trzeba iść na kompromis. Nie próbuj robić nie wiadomo jakiej gry, tylko zrób coś prostszego, ale dokończ to. Jeśli masz już jakiś fajny pomysł, to wywal z niego połowę albo i więcej, żebyś na pewno go skończył, bo łatwiej jest coś potem dodać, niż wywalić niedokończone mechaniki zaraz przed zakończeniem jamu. A! I jeszcze jedno. Gry fajnie jest kończyć, więc oszacuj na początku ile masz czasu i ile możesz w tym czasie zrobić.

Kolce.

No poza radą z kolcami – wszystko na umiar 🤣

To game jam. Tutaj nie chodzi o to, żeby zrobić kolejnego Wiedźmina. Tutaj chodzi o naukę i dobrą zabawę. Po prostu wykorzystajcie to co umiecie w ciekawy sposób. Najważniejszy jest pomysł. A od niego ważniejsza dobra zabawa, której Wam życzę!

Pomysł jest mega istotny! Czasem warto poświecić parę pierwszych godzin na przemyślenie pomysłu i zapisanie go niż rzucanie się od razu do pracy nad projektem, którego sam nie jesteś pewien. Bardzo ważne jest to aby twoja gra miała przynajmniej jedną cechę która odróżni ją od pozostałych.

Czy jako jury chcesz coś jeszcze dodać?

Z tym pytaniem wyszło akurat tak, że każdy życzy powodzenia, zatem przekazuję 😄

Podsumowanie

Poznaliśmy zdanie jury nt. tworzonych gier oraz to czego oczekują, a ja liczę, że uczestnikom jamu pomogą te odpowiedzi.

Życzę miłej zabawy i do następnego 😀

Jest to jedna ze starodawnych metod, ale jak najbardziej działa i jest na tym blogu od początku jego istnienia.. no tylko o tym jeszcze nie napisałem 😅 Dzisiaj ten błąd naprawię! 😁

Możecie zainstalować wtyczkę na przeglądarkę albo aplikację na telefon, która to będzie potrafiła czytać tzw. feed dzięki czemu będzie mogła was powiadamiać o jakiś nowościach, a w naszym przypadku o nowych wpisach 😉 oto link do feed’a mojego blogu: https://enterv.pl/feed/ – wystarczy go podać w aplikacji od RSS

Ewidentnym plusem tego rozwiązania jest to, że nie musicie się ograniczać tylko do mojego blogu, bo w ten sposób możecie dodać wiele więcej stron do swojej wtyczki/aplikacji od RSS.

Koci serwer discordowy

Na naszym kocim discordzie jest boteł, który co nowy wpis rzuca powiadomieniem, aby jednak to było możliwe każdy użytkownik musi jeszcze świadomie ustawić sobie rolę @Paczaj, ponieważ bot pinguje tylko tą grupę. Także jeśli to rozwiązanie w pełni do Ciebie przemawia to zapraszam na serwer Leniwych Kotków https://discord.gg/v23GtCw9CH, gdzie też wspólnie możemy porozmawiać albo pooglądać sobie razem zdjęcia kotków 😄

Tutaj jako plus nadmienię drugi raz: kotki 🙂

Przeglądarka internetowa

Dodałem możliwość włączenia powiadomień na przeglądarce internetowej. Po trzech sekundach od wejścia na blog, w lewym dolnym rogu powinna wyświetlić się informacja o powiadomieniach i sprawa prosta: można się zgodzić albo nie 😀

Gdy się odmówi powiadomień to po 30 dniach pytanie o nie znowu się pojawi 😃

Tutaj największym plusem jest wygoda, bo wystarczą tylko dwa kliki i już ma się włączone powiadomienia. 🐱

Aplikacja + włączenie powiadomień

Tutaj jest podobnie jak poprzednio tylko z tą różnicą, że blog trzeba najpierw zainstalować, a potem na aplikacji włączyć powiadomienia, a włącza je się tak samo jak przy przeglądarce internetowej. Różnica jest tylko taka, że to aplikacja i wszystkie rzeczy, które oglądaliście wcześniej możecie do nich wracać offline 😍

Przy tym jest taki plus, że dostajecie +50 do szacunu, a to zawsze na propsie 😁

Podsumowanie

Dodatkowo jeszcze mogę wspomnieć, że na discordzie PL Tutorsa linkuję swoje wpisy, tylko obserwowanie tego u niego wymagało by solidnego śledzenia, a ja to po prostu powyższymi punktami chciałem ułatwić 😄

To by było na tyle moje ptysie i ancymonki kochane. Teraz myślę, że już wszystko wiecie i jesteście bogatsi o pewną i może niecodzienną wiedzę 😘 Dajcie znać jaki sposób śledzenia najbardziej wam przypada do gustu albo jaki byście chcieli abym dodał 😸

W niedzielę 04.12.2022 roku na swoim Live PL Tutors ogłosił kolejny GameJam, a dokładnie trzecią edycję, znanego już u jego fanów, TutJamu. Z tej okazji poprosiłem go o udzielenie odpowiedzi na kilka pytań.

Cały wywiad jest w formie podcastu, który można również pobrać lub odsłuchać online:

a poniżej znajduje się transkrypcja, gdyby ktoś jednak wolił czytać 😀

Podziękowania

Bardzo pragnę podziękować PL Tutorsowi za udzielenie odpowiedzi. Dałeś mi sporo roboty przy tym wywiadzie i mam nadzieję, że to zaowocuje.

Również dziękuję wszystkim, którzy podesłali pytania, a szczególnie Świeczce Kokosowej, której pytania stanowią drugi rdzeń całego wywiadu, który bardzo i to bardzo rozszerzył ten wywiad.

W poprzednim wpisie było o zwycięzcach TutJamu #2 dzisiaj natomiast skupimy się nad tym co „autor zwycięskiej gry miał na myśli” 😄 – OshQ Design Zone zgodził się udzielić wywiadu.

Słowem wstępu

OshQ jest twórcą gier, a z tego co udało mi się ustalić, jego produkcje znajdziemy na itch.io jak i w sklepie Google Play. Jego gra From Away cieszy się pozytywną opinią (na tą chwilę 4,6 gwiazdki). Ostatnim jego dziełem jest zwycięska gra TutJamu #2 Glitch: Reboot for the AI revolution. Od czasu do czasu również daje znać o swoich produkcjach na swoim Twitterze – co już nam daje kilka sposobów obserwacji jego poczynań 🙂

OshQ co możesz jeszcze o sobie powiedzieć?

Ktoś ostatnio mi powiedział, ze jestem introwertykiem. I nie mogę zaprzeczyć. Mam już swoje lata, a dzieci potrafią wymęczyć człowieka. Dlatego doceniam teraz cisze i spokój

Od jak dawna tworzysz gry?

Można powiedzieć, że tworze gry odkąd zacząłem się uczyć programowania. W pierwszej kolejności był pomysł na grę, a dopiero później przyszedł czas na naukę programowania. Czy wychodzi na to, że zacząłem 2 lata temu.

Skąd czerpiesz inspiracje?

Najczęściej pomysły przychodzą wraz z tematem GameJam’u, a później są rozwijane. A jeżeli chodzi o gry, które powstały z własnej inicjatywy, to biorę inspiracje ze starych gier i ewentualnie mieszam jakieś mechaniki. Tak naprawdę pomysłów na gry mam więcej niż jestem wstanie zrobić. Sam pomysł nie był nigdy problemem, bardziej brak czasu na jego realizacje.

Jak wpadłeś na pomysł Glitch: Reboot for the AI revolution?

A to proste. Anime Blame!, które można teraz zobaczyć na netflixie. Plus własne pomysły.

Opowiedz coś więcej o grze. Jakie jest źródło assetów – czy sam je tworzyłeś czy jednak część pobierałeś z internetu? Opowiedz coś o fabule.

Jeżeli chodzi o assety to postać była generowana na podstawie animacji z maximo. Wykorzystałem Blendera do stworzenia 2D Sprite’ów Sama animacja „idle” ma 600 klatek. Resztę otoczenia malowałem ręcznie. Zresztą widać, że grafika jest minimalistyczna.

Sam pomysł na grę był o wiele większy i bardziej rozbudowany, ale jak to na GameJam’ach bywa, z pomysłu zostaje tylko 10%.

Fabuła gry, tak jak wspomniałem, była inspirowane Anime „Blame!”. Spodobał mi się tam motyw rozrastającego miasta, które składało się z tysięcy pięter. Chciałem stworzyć grę w której „robot – nasz bohater” odłączył sie od systemu gdzieś w czeluściach miasta i próbuje wydostać się na sam szczyt. Poznając przy tym świat oraz prawa w nim rządzące.

Czy będziesz jeszcze rozwijać Glitch: Reboot for the AI revolution?

Pomysł na grę ma potencjał, ale żeby tę grę rozwijać to cały projekt musiał by być napisany od nowa. A skoro już ma być robiony od nowa to zastanawiam się czy nie zrobić go jako 2,5D. Także nie skreślam pomysłu na grę, ale tak jak wspomniałem, była by to już nowa gra. Obecnego projektu nie będę już rozwijał.

Czy spodziewałeś się wygrania gamejamu?

Strzelałem, że znajdę się w pierwszej piątce. Jak widać po punktacji, to zwyciężyłem minimalnie. Według mnie to każdy kto zrobił grę jest zwycięzcą Także Gratuluje wszystkim 🙂

Czy wcześniej brałeś udział w innych gamejamach i czy też wygrywałeś?

Tak brałem udział i udawało się tez zwyciężać. Ostatni większy GameJam to „KrakJam” gdzie wraz z drużyną zajęliśmy 2 miejsce i dostaliśmy bilety na konferencje DigitalDragons.

Gra, która zdobyła 2 miejsce: https://globalgamejam.org/2022/games/game-about-hacking-6

Jakie kolejne produkcje planujesz?

Kolejne? Ha.. ja chyba muszę zacząć planować dokańczać gry, a nie tworzyć kolejne 😉

Jeśli miałbyś coś poradzić początkującemu GameDev to co byś powiedział?

Jeżeli ktoś chce zacząć robić gry, to niech nigdy nie próbuje od dużych projektów. Żadne MMORPG. To tylko spowoduje, ze człowiek się zniechęci. najlepiej próbować zrobić grę typu „Tank”, „Arkanoid” „Pong” Taką, która uda się skończyć w miesiąc. Nawet jeżeli to będzie malutki projekt, ale skończony to da nam to ogromna satysfakcje.

Z czego najczęściej korzystasz podczas tworzenia gier?

Czy to podchwytliwe pytanie?. Podczas robienia gier najczęściej korzystam z komputera 😛

A jeżeli chodzi o programy to „Krita”,”Godot”,”Blender”,”Audacity” i oczywiście Internet, gdze szukam pomocy, gdy natrafię na jakiś problem.

Czy masz swój ulubiony silnik do tworzenia gier?

Tak. Korzystam tylko z Godot’a. Moim zdaniem to najlepszy silnik do robienia gier 2D. To zaledwie 50MB. Nie trzeba go instalować, a ma wszystko co potrzebne do stworzenia gry. W sam raz dla osób zaczynających naukę.

I na zakończenie

Dziękuję bardzo za udzielenie wywiadu! 😀 Troszkę czasu nam to zeszło, ale warto było czekać 😉 Polecam też poszukać produkcji OshQ oraz zobaczyć jego gry na Itch.io.

Dziękuję również za to, że jesteście z nami i pamiętajcie wspierać niezależnych twórców! Pozdrawiamy 😀

Dzisiaj opowiem wam historię o tym jak zostałem programistą. Będzie to niezwykła podróż od ekscytacji i determinacji do „wszystkojedności” i obojętności wobec przeciwności losu, aż w końcu miałem napad euforii i kilka zmian pracy 🙂

A zaczęło się..

.. od tego, jak byłem małym kilkuletnim szkrabem: od bombelka miałem styczność z grami. To były czasy kiedy nie każdy miał komputer, no ale my mieliśmy konsolę PlayStation – ten wielki szary klocek do grania 😆 – wtedy poznałem legendarne produkcje takie jak Spyro The Dragon czy Crash Bandicoot oraz Tomb Raider. To było moje bombelkowe top 3 gier na PS one i były takie achy i ochy, bo mieliśmy jeszcze telewizor kineskopowy czarno-białym wyświetlaniem 🤣 – to były piękne czasy. Potem nastały kolorowe, bo kilka (tak ze 2-3) później był już kolorowy wyświetlacz – oczywiście dalej CRT.

Gierki się grało i oczka się psuło, aż w końcu każdy musiał mieć PC w domu. My mieliśmy takiego farta, bo jako jedyni mieliśmy komputer o tak dużej mocy 800 MHz z trybem turbo do 1600 MHz jak i ogromny dysk twardy o pojemności 500 MB (później nawet 2 GB było) – no normalnie każdy w klasie mi zazdrościł. Na tak mocnej stacji roboczej dawało się grać bombermany jak i inne ciekawe gierki. Generalne nie za wiele ich pamiętam (z nazw), no ale opylało się to i owo. Wtedy też postanowiłem, że chcę umieć tworzyć własne gry! Jednak zanim zacząłem realizować marzenia musiało trochę czasu minąć. To był czas kiedy jeszcze nie było tak dobrego internetu jak dzisiaj, a no i nie było aż tak dużo wiedzy na tym internecie. 100 kbps to czasami był szczyt szybkości. Dzisiaj jak ktoś ma 2 Mbps to często narzeka na powolność działania 😂

Czas stworzenia pierwszej gry

Były to czasy burzliwe i dynamiczne, bo na polski rynek wchodziły pierwsze smartphony, które z początku były wyśmiewane, no bo jak to tak mieć tylko ekran, a gdzie klawiatura? a gdzie inne przyciski? a jak ktoś zadzwoni to jak to odebrać? no a jak się ekran zniszczy to nie zadzwonisz to co wtedy? itd., a tego typu pytań było dużo więcej. Pewnie niektórzy pamiętają, a niektórzy nie wiedzą o co mi chodzi i pewnie uważają że zmyślam 😀. Generalnie to co działo się około 13-15 lat temu było ciekawym zjawiskiem. Ja wtedy ten tradycyjny telefon komórkowy umiałem obsługiwać nie patrząc w ekranik – albo znałeś numer i go wpisywałeś i potem kliknąłeś w przycisk słuchawki albo wchodziłeś do listy kontaktów i w pamiętałeś, który to jest numer z góry. Jeszcze można było bindować pod przetrzymanie cyfry dany kontakt i wtedy to w ogóle było z górki. Na stan dzisiejszy tak łatwo nie ma i trzeba sobie zawsze wejść w kontakty 😎 no albo zrobić sobie skrót na pulpit czy tam ekran główny.

Więc te 13-15 lat temu zainstalowałem sobie Game Makera – obejrzałem kilka poradników o tym jak układać schematy blokowe (takie tamtejsze programowanie) żeby coś się w grze działo i yo – moja pierwsza gra była o niszczeniu komarów! W sumie nic nadzwyczajnego – pojawiały się na ekranie komary i musiałeś je myszką łapać – tak się zbierało punkty. Obecnie takie coś tylko że lepsze umiałbym zrobić w Godot… Ej tak w sumie to dobry pomysł! Prosta gra, ale na takiej mogę się nauczyć innych rzeczy np. powiązane z shaderami i zrobić milion innych udziwnień – tylko po to, aby się czegoś nauczyć!…

Wracając – jeden, z tamtych czasów, znajomy pokazał mi silnik RPG Maker i to było to co wtedy odpowiadało moim potrzebom – tak w końcu coś gdzie będę mógł stworzyć.. w sumie to chyba szkoda gadać, bo generalnie nic ciekawego mi nie wyszło. Jedną z lepszych gier jakie mi się udało na tym silniku zrobić wyszła dopiero dwa lata temu (wiadomość dla ludzi z przyszłości: pamiętajcie że ten wpis napisałem w 2022). Ale dobra. W sumie te 14 lat temu nic nie umiałem, także luz.

Kiedy zacząłem programować?

Skończyły się czasy gimbazy, były wakacje i szykowałem się do technikum – wtedy też pomyślałem, że się coś poduczę pod program nauczania i w ten oto sposób poznałem język Pascal! O nim w zasadzie nie ma co dużo mówić, bo jest bardzo niszowy, a jego konkurent język C wygrał i jest popularny dalej i to już było wiadomo te wiele lat temu. No ale cóż – i tak trzeba było umieć, bo oceny itd.

W języku Pascal moim najbardziej zaawansowanym projektem był program do rysowania w CMD. Dzisiaj ten sam wyczyn i w PHP bym mógł zrobić, a nawet to JPG czy SVG umiałbym to eksportować i mieć (bo mój pascalowy program nie miał zapisywania). Technikum był to czas kiedy uczyliśmy się tworzyć różne kalkulatory. Jednak wtedy to i tak to wszystko słabo umiałem i niewiele rozumiałem. Jednak coś dalej robiłem i kodu starałem się nie bać

Rezygnacja

Kiedy skończyłem technikum musiałem odnaleźć się w prawdziwym życiu. Od pracy dorywczej do pracy dorywczej żyjąc marzeniami o tym że będę świetnym programistą (jeszcze nie umiejąc programować obiektowo – co jest to bardzo ważna umiejętność) zmagałem się z kolejnymi odmowami na rynku pracy. Wtedy postanowiłem już zrezygnować z marzeń i poszedłem do urzędu pracy, po skierowanie na kurs. Wybrałem CNC. Jak na zielonego w temacie to jakoś się w tym odnalazłem, gdy dostałem się na staż. W między czasie uczyłem się programowania w PHP i programowania obiektowego oraz frameworków. Jednak coś poszło nie tak: w wypadku złamałem palec co w rezultacie przerwało staż i musiałem coś zrobić.

Jak zacząłem pracować jako programista?

– Ryzyk fizyk – pomyślałem i napisałem od nowa CV pod to całe programowanie. Wpisałem tam wszystko co wiedziałem o PHP i frameworku Yii. Wpisałem tam jakie książki przerabiałem i co z nich się nauczyłem – co umiałem i jakie jeszcze książki przerabiałem i co chcę się nauczyć i.. SUKCES!

Podczas rozmowy kwalifikacyjnej, którą m.in. przeprowadzał 2m człowiek, po usłyszeniu standardowego – Będziemy się z tb. kontaktować – coś we mnie pękło. Pomyślałem, że znowu chcą mnie odesłać z kwitkiem, więc na spokojnie wstałem, podszedłem do tego dwumetrowca i powiedziałem mu w prosto oczy:

– Mi bardzo zależy na tej pracy – Na co on

– Wiem i oddzwonimy w ciągu kilku dni. Obiecuję

Tego się nie spodziewałem i chyba on też. Jednak dobra, to była dla mnie też nowa sytuacja, więc uwierzyłem mu na słowo i bez żadnych agresji wychodząc pozdrowiłem i w domu zacząłem czekać przy okazji kontynuując naukę.

Minął jeden dzień i tu dzwonienie. Nic nie pomyślałem tylko odebrałem. Usłyszałem znajomy głos pana dwumetrowego

– Dzień dobry. Chcemy Ciebie zatrudnić. Czy jesteś zainteresowany?

Poziom euforii wskoczył z poziomu dno na poziom jak stąd do Jowisza. Oczywiście się zgodziłem. Umówiliśmy się na spisanie umowy i tam inne warunki i też odbyło się wprowadzenie do firmy. Nigdy też nie zapomnę tej daty rozpoczęcia pracy, bo rozmowie sprawdziłem czy był to Prima Aprilis – no słuchajcie no był ten dzień🤣

Mimo wyjątkowego dnia na żarty to to zatrudnienie nim nie było. Mijały miesiące i dostawałem wynagrodzenie – więc tak – wszystko było jak należy.

Ogarnięcie tego jak mało wiedziałem

Z początku praca jednak łatwa nie była. Pierwsze dni to był ból głowy, bo musiałem uczyć się strasznie dużo w bardzo krótkim czasie. Wtedy sobie zdałem sprawę jak bardzo mało umiem. Moja głowa była wtedy bardzo napuchnięta, a każdy dzień był wyjątkowy inaczej.

Z tygodnia na tydzień było jednak coraz łatwiej, a moje myślenie zaczęło powoli wracać do normy.. no nie do końca, bo wtedy to miałem wrażenie jakby mój mózg się ruszał. Układałem kolejne to coraz lepsze mechanizmy.

Po dwóch latach zmieniłem zatrudnienie, gdzie bardziej się dowiedziałem o strukturach pracy przy wytwarzaniu oprogramowania jak. Poznałem kilka dosyć ciekawych narzędzi, wspomagające wspólne programowanie jak i dowiedziałem się co nie co o mocy planowania.

Po kolejnych dwóch latach – czyli stan dzisiejszy znowu zmieniłem zatrudnienie i jestem gdzie jestem, a do nauki znowu sporo rzeczy. To co się działo w tamtych firmach niewątpliwie wpłynęło na to co wiem i umiem. Wiem, że nie napisałem większych szczegółów, ale wiecie – też nie mogę 😅 – mimo tego wiem że stałem się dużo lepszym programistą niż tym, którym byłem 4 lata temu.

Dowiedziałem się, że znajomość samego języka czy też frameworka nie zrobia ze mnie kogoś, kto wie jak programować. To są tylko narzędzia, cel i plan to są już inne rzeczy. Sposób użycia narzędzi tych też coś innego. Teraz zamiast pisać na ślepo kod realizujący daną rzecz, myślę nad tym jak on ma wyglądać. Co w nim jest potrzebne? Zgłębiam kolejne zagadnienia programowania ze sztuką i czuję, że to jest to. „Ja to lubić”.

Podsumowanie

Więc, z tej ścinany tekstu wychodzi morał taki: ucz się ucz, ale ucz się na prawdę, a nie jak do szkoły i ucz się tego co lubisz i sprawia ci przyjemność. Pracuj w tym, a jak się nie uda to trudno, zawsze można znowu spróbować. 😄

Dziękuję, że jesteście i daliście radę z tą ścianą tekstu. Jesteście niesamowici! 😘

Kilka godzin temu zakończyła się możliwość głosowania na gry w TutJamie #2 i tym samym wyłonili się zwycięzcy! Też niezłą pomocą w głosowaniu był bardzo niezły stream prowadzącego gamejamu https://www.youtube.com/watch?v=QPQ5VTFM2Qs – na którym ograł wszystkie zgłoszone gry, więc serdecznie zapraszam do obejrzenia archiwum transmisji 😉

Wyniki podam z krótkimi „opisami” gier i skupię się tylko na top 3. Po tym będą wyróżnienia za zajęte pierwsze miejsca z danych kryteriów oceniania. Zaczynamy 😄

Top 3

#1 Glitch: Reboot for the AI revolution

Gra autorstwa OshQ Design Zone, która pomimo tego że nie miała ani jednego pierwszego miejsca, w ani jednej kategorii to jednak jest na podium! To się nazywa wyczyn 😄

W tej krótkiej produkcji wcielamy się w humanoidalnego robota (najprawdopodobniej tytułowe AI) i musimy wejść do windy. W tym celu należy znaleźć kilka przedmiotów oraz rozwiązać zagadki.

#2 True Abstraction

Gra z dwoma autorami: Re-drem oraz Bartusew. Twórcy dali z siebie bardzo wiele, a rezultaty są na prawdę zdumiewające. Ja nawet myślałem, że ich gra wygra. Czemu jednak tak się nie stało? – Nie mam bladego pojęcia. 🤔

W tej grze wcielamy się być może w człowieka i przechodzimy ją troszkę w stylu portalowym – weź klocek i połóż na guziku. Jednak autorzy postarali się wprowadzić dosyć niecodzienną mechanikę powiązaną z kamerami, która może stanie się popularna? Pożyjemy zobaczymy 🙂

#3 Idk how to name that but spikes look cool

Uwaga! kolce! – to powinien powiedzieć autor kamstaQ nt. swojej gry 😄 – w tej dynamicznej grze biegamy i skaczemy uzbrojonym ludzikiem – musimy przejść tylko na prawy skrajny kraniec mapy, aby wygrać, ale przez kolce i potworki ten cel staje się być trudny

Jak dla mnie była to najbardziej pobudzająca produkcja. Pewne elementy trzeba było po prostu spamiętać, a jednocześnie miejscami trzeba było szybko działać, bez większego przemyślenia – w sumie to mam taki niedosyt 😆

Wyróżnienia

Czas na wyróżnienia, czyli top 1 z każdego kryterium oceniania!

Frajda

Grą dającą najwięcej frajdy jest The Glitch Monsters autorstwa Domin Dev, w której strzelamy w potwory powodujące glitche.

Grafika, dźwięki i pomysł

Gra z najlepszą grafiką, najlepszymi dźwiękami i z najlepszym pomysłem (według głosujących) jest True Abstraction, którymi autorami są Re-drem, Bartusew – gra ta też jest na 2. miejscu w powyższym top 3 – niezła robota!

Zgodność z tematem

A tym tematem był Glitch, a gra Glicher Feature mojego autorstwa wygrała to w tym kryterium. Nie wiem czy to ta moja abstrakcja czy co innego, ale dziękuję głosującym 🧡

Więcej o mojej grze napisałem tutaj.

Podsumowanie

W TutJamie #2 łącznie wzięło udział 17 gier i wystawiono w sumie 127 ocen. Wszystkie gry były krótkie i glitchowały się na swój sposób. Gratulujemy OshQ Design Zone wygranej!

Wyniki możecie podejrzeć na stronie TutJamu #2. Zapraszam do ogrania w tamte produkcje. Dajcie też znać jakie wam gry się spodobały i jakie było wasze top 3! 😄

Do miłego następnego 😉

Kto bierze udział?

Dokładna lista osób biorących udział jest mi obca, natomiast mogę wam zdradzić, że sam się zgłosiłem, a poza mną jeszcze ponad 40 osób. Czuć konkurencję! 🙂

Po co wziąć udział?

No tutaj powodów można mnożyć:

• bo chcesz
• dla dobrej zabawy
• dla wygranej
• dla nagrody
• żeby się nauczyć nowych rzeczy
• dla prestiżu
• aby się pokazać
• poznać nowych ludzi
• bo brakuje ci chęci i to jest dobry pretekst, aby je znaleźć i jakąkolwiek grę zrobić

Oczywiście każdy ma swoje powody, a moje dwa to cel nauczenia się czegoś i dobra zabawa! 😄. Mi na wygranej nie zależy, ale jednocześnie miło będzie jeśli uda mi się dostać do czołówki! 😇

Jaką grę tworzę?

Tak w zasadzie to chcę na to poświęcić osobny artykuł, ale w skrócie to w mojej grze będzie grało się majestatycznym i magicznym kucykiem, którym zbierasz monety i omijasz przeszkody – no brzmi to jak prosta platformówka, no ale gdy ja coś robię, to to nie jest zwykłe 🤣 Poniżej daję wam gif z gry jako zajawkę

Zatem

to by było na dzisiaj tyle. Troszkę się spóźniłem z tym wpisem, ale cóż: lepiej później niż w cale. Po zakończeniu głosowania i wyboru zwycięzcy też dam znać – postaram się oczywiście jakiś wywiad ogarnąć i coś więcej poopowiadać o wygranej grze. 😁

Drobne wyjaśnienie

Python z logiem węża jest językiem programowania i w zasadzie tyle wystarczy o nim wiedzieć, aby zrozumieć cały ten wpis. Nie chcę zagłębiać się w techniczne szczegóły, które mogłyby być dla większości niezrozumiałe, a wiem, że i bez tych technikalii da się zrozumieć poziom fanatyzmu ludzi z wężem zamiast myślenia.

Zaczynamy zatem?

Ogólnie to nie tyle co sam język mi zawinił, co ludzie, którzy dosyć często przeginają. Takich da się spotkać wszędzie i na każdym kroku, w każdym zawodzie i w każdym środowisku.

Python jako tako tolerowałem tak jak część Polaków toleruje siebie wzajemnie – na zasadzie „żyj se pan, tylko daj mi żyć” i tak układ był w porządku. Jednak wraz z dalszą egzystencją coraz częściej napotykałem się z trendem afiszowania się Pythonem na lewo i prawo jakby ci ludzie nie mieli co robić albo jakby byli z jakiejś dziwnej wężowej sekty.

Zanim jednak rozpędzę się z opowiadaniem o tym jacy są ludzie; chcę zaznaczyć, że nie uważam że każdy kto pisze w języku Python jest fanatykiem i dziwakiem. Według moich obserwacji i doświadczeń uważam że w tej grupie większość stanowi ludzi o takim stanie umysłowym.

Skoro już wiemy że nie wrzucam wszystkich do jednego worka, a chodzi mi o pewnych specyficznych wybrańców to mogę rozpocząć paradę urodzaju 🙃

Python jest najlepszy we wszystkim!

Z takim stwierdzeniem nie powinien unosić się ani jeden programista do ani jednego języka. Mam taką ulubioną analogię z narzędziami: masz skrzynkę z narzędziami i w niej różne narzędzia. Oczywiście każde narzędzie to jakiś język programowania (i to też można dosłownie rozumieć). Wyobraź sobie że chcesz skręcić rury, no to bierzesz klucz francuski albo jakiś inny i robisz swoje. No ok no to przyszedł czas złożyć meble i tam już klucza francuskiego nie użyjesz. No ale masz takie multinarzędzie. Ok tam są jakieś mini śrubokręty i noże. Coś się to nada, ale w pewnej sytuacji zauważasz że jest już z tym niewygodnie, zwłaszcza jak musisz leżeć i daleko sięgać. Wtedy bierzesz bardziej poręczny pojedynczy śrubokręt.

Także nawet z pozoru uniwersalne rzeczy czasami nie dają rady. Każdy język programowania jest tylko narzędziem pozwalającym osiągnąć dane dla niego cele. No ale i tak znajdzie się nie jeden pythonowiec co uzna i będzie się upierać że w tym języku da się wszystko i że nic innego już nie jest potrzebne..

; – ten znak to zło

To jest średnik. W języku Python nie trzeba go stosować, a jak użyjesz to ustaw konfigurację tak aby ten znak był ignorowany. No i pewnie tym zdaniem naraziłem się na inwazję i liczne kazania o tym czemu ten znak powinien być całkowicie zakazany 🤣 Ludzie! To tylko zwykły znak. W wielu językach programowania nawet konieczny (często kończy instrukcję w kodzie).

Ja do średnika jestem przyzwyczajony no i spoko. Ani to dziwne, ani to złe. A co z jego brakiem w Python? No to też mnie nie rusza. Jednak wiem że nie każdy podziela moje podejście to tego zwykłego znaku (iks de).

Słyszałem raz o książce (oczywiście podręcznik do Python), w której autor wręcz poświęcił 3 strony tylko po to, aby wybić średnik z głowy. Dużo przyjaciół Draco Malfoy’a (celowe nawiązanie) też tak ma. No i ok..? ja rozumiem że jakiś język programowania nie potrzebuje średników, takich języków jest więcej niż jeden Python (np. znane JavaScript czy Ruby), ale nie ma sensu robić ze średników afery na cały świat 😑

A bo w Pythonie to byś szybciej i lepiej to ogarnął

Tylko pytanie po co? Wiesz.. mam projekt który jest rozgrzebany i duży i chce w nim używać swojego języka i aby tą moją pipipupe zrobić w Python (chociaż nie tylko) to musiał to bym musiał cały projekt przepisać na ten drugi język.

Ogólnie to się też łączy z tym co pisałem wcześniej o uniwersalności języka. Nic nie jest do wszystkiego i też nie ma sensu nagle bez większego celu zmieniać języka. To że jakąś trudność napotkałem to znaczy że mam szansę czegoś nowego się nauczyć i nawet spróbować rozwiązać problem po swojemu.

Aby się nie zaciągać za bardzo w techniczne szczegóły to, w skrócie powiem że jest takie coś że jednak w jednym języku zrobisz coś lepiej, a w innym gorzej. Tylko no właśnie.. jeśli ktoś szuka pomocy bo coś w C# mu nie działa to ta osoba oczekuje, że ktoś powie mu coś o C#, a nie czeka na puste słowa „zmień język” albo „po co się męczyć, wybierz python”. Prosta zasada – nie wpychaj się jeśli nic nie masz do powiedzenia, ale pythonowcy fanatycy to jednak rozumieją na opak.

O rany, czemu używasz tego paskudnego języka, który nie jest Pythonem?

No to już wchodzimy na wyższy poziom fanatyzmu bycia członkiem sekty wężów.

Pamiętacie co mówiłem że nie każdy język jest do wszystkiego? A pamiętacie że one się różnią zastosowaniem? No to tutaj jest taka sprawa: olej to. Na co ci różnice? Jest tylko jeden słuszny język. Tak zgadza się! to Święty Python Trzeci. 😶

Tutaj już nie można mieć argumentów, o nie! Jakkolwiek nie będziesz się bronić to i tak wybór języka musi być jeden i to nie może być to co akurat potrzebujesz. Na tym poziomie absurdu to nawet HTML i CSS (dwie podstawowe rzeczy dzięki którym mamy ładne strony na internecie) nie wolno używać, bo wszystko ma zrobić Święty Python pogromca!

Dla tych co doszli do takiego poziomu samo-uparcia obrazą jest nawet to na czym ja mam ten mój blog. Na szczęście takich pythonowców poznałem niewiele, chociaż szczerze nie chciałbym ich nigdy poznać.

A i jeszcze powiesz takiemu, że potrzebujesz konkretnych cech języka, które nie posiada Python to.. łoho 😀 – zainteresowanie bycie Tobą zmalało do 0 😉 – w skrócie WIEJ!

Koniec?

Niby tak, ale gdyby jeszcze technicznie się zagłębić w temat to pisania i czytania było by o wiele, wiele więcej.

Te wszystkie osoby, które poznałem, a są pythonowcami, tak mnie zrazili do siebie i tak mi obrzydzili język Python, że nie chce go używać (zwłaszcza że kiedyś z jednym takim mieszkałem). Ogólne społeczeństwie programistów jest wiele osób używająca inne języki i które nie lubą gadać z wężoludziami.

Pamiętajcie że ja nie opowiadałem o wszystkich wężownikach, tylko o konkretnym odłamie fanatyków, których akurat jest całkiem sporo i nie tylko w ich języku/zawodzie/statusie/itd./itp. takie osoby da się znaleźć.